ไม่เคยลืม


ร่างหนาได้ดึงร่างบางเข้ามาแนบชิด ริมฝีปากบางถูกประกบด้วยริมฝีปากหนาอย่างเล้าร้อน ร่างบางตกใจกับการกระทำของคนตรงหน้า แต่แล้วก็ไม่ได้ผลักหรือต่อต้านความรู้สึกนี้จากคนร่างหนาออกแม้แต่น้อย เพียงแต่ปล่อยให้ร่างหนากระทำอย่างตามใจอยู่แบบนั้น ไม่นานนักร่างบางก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจ เพราะแรงกดจูบของคนร่างหนานั้นหนักหน่วงจนเกินไป จนทำให้ร่างบางดิ้นและทุบตีบนไหล่กว้างของคนร่างหนาเพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า ตัวเองนั้นกำลังจะหายใจไม่ออก
"ฮึก! พี่แดน"
ร่างหนาถูกผลักออก ริมฝีปากของทั้งคู่บวมเจ่อ คนร่างบางโวยวายแต่ด้วยผลจากแอลกอฮอล์ที่เจ้าตัวนั้นได้ดื่มเข้าไปเลยทำให้ไม่มีแรงจะมาต่อสู้กับคนร่างหนานี้ได้ ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว คงต้องปล่อยให้คนร่างหนาทำตามใจ เพราะฝืนไปก็คงไม่ไหว
ร่างหนาดึงร่างบางเข้ามากดจูบอีกครั้ง จูบย้ำๆอยู่อย่างนั้น ร่างบางน้ำตาไหลรินอาบแก้ม ด้วยหลายๆความรู้สึกที่เข้ามาให้สัมผัส
สัมผัสที่นุ่มนิมจากปากของอีกคน สัมผัสลิ้นที่เล้าร้อนที่เข้ามาแทรก และสัมผัสที่อบอุ่นที่ได้รับจากคนตรงหน้า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ จะดีไหมนะ มันจะดีใช่ไหม ถ้ายอมปล่อยตัวเองไปกับคนตรงหน้าวันนี้ มันจะดีจริงๆใช่ไหม ร่างบางคิด
"พี่ขอโทษ ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะไม่ทำให้อินเจ็บอีก "
ร่างหนารับรู้ถึงความรู้สึกของคนร่างบาง ว่าจะต้องกลัวมากแน่ๆ ถ้าทำแบบนี้ แต่ใครจะห้ามความรู้สึกในตอนนี้ได้กันละ ความรู้สึกที่ไม่ได้ปลดปล่อย ความรู้สึกที่มันยากที่จะอธิบายนี้น่ะ มันหยุดไม่ได้แล้ว มันหยุดไม่ได้จริงๆ
"อื้ออออ...."
.
ร่างบางตอนนี้ที่นั่งอยู่บนตักของคนร่างหนา ซึ่งที่เจ้าตัวนั่นเป็นคนปีนขึ้นไปเอง ร่างหนาไม่รีรอ 
จับพลิกร่างบางให้นอนลงทันที ทั้งที่ริมฝีกปากของทั้งคู่ยังไม่ ละ ออกจากกัน
อื้อ~~
ร่างหนาจูบย้ำๆ อย่างเล้าร้อน สอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปภายในโพงปากบาง ของร่างบาง 
จูบแรกที่เล้าร้อน จูบแรกจากคนที่เคยรัก มันเป็นแบบนี้เองสินะ 
ร่างหนาค่อยๆผละ ริมฝีปากออกแล้วค่อยไล่ลงมาตาม ซอกไซร้คอ ดูดดื่มกับสัมผัสที่นุ่มนิม และขาวนวลชวนหลงไหล ร่างหนาค่อยๆปลดกระดุมของร่างบางออก ทีละเม็ดๆ 
โดยที่ร่างบางไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์บวกกับอารมณ์ที่ทั้งคู่มีในตอนนี้ 
เมื่อร่างหนาปลดกระดุมออกจนหมด ตอนนี้ด้านบนของร่างบางเปลือยเปล่ามีเพียง กางเกงขายาวเท่านั้นที่ยังปกปิดอยู่ด้านล่าง 
ร่างหนาดูดดื่มจนบนร่างขาวนวลนั้น ขึ้นสีและรอยแดงจางๆ ช้ำๆขึ้นมา แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ร่างหนาตกใจแล้วหยุดการกระทำแบบนี้ลง
ร่างบางเองที่ตอนนี้ เคลิ้มไปกับการกระทำของร่างหนา
“พี่แดน อื้อ~ มันจะไม่เจ็บใช่ไหมครับ”
“ไม่เจ็บหรอก พี่บอกแล้วไงว่าจะไม่ทำให้เจ็บอีก เชื่อใจพี่นะตัวเล็ก”
“อื้อ”
เมื่อบทสนทนาจบลง สิ่งที่ปกปิดไว้ด้านล่างของคนร่างบาง ก็ถูกมือหนาดึงออกจนหมด จนตอนนี้ร่างบางไม่มีอะไรที่ปิดบังอยู่บนตัวอีกเลย ร่างบางเองที่ตอนนี้ก็เหมือนจะรู้แล้วว่าต่อจากนี้ตัวเองจะเจอกับอะไร
จึงเลื่อนมือไปจับชายเสื้อของคนร่างหนา แล้วพยายามจะถอดมันออกให้เช่นกัน ร่างหนายิ้มนึกเอ็นดูกับสิ่งที่ร่างบางพยายามจะทำให้ จึงลุกขึ้นนั่งแล้วมองตาของคนร่างบางที่ตอนนี้ ใกล้จะปิดลงทุกที

“ถอดให้พี่หน่อยได้ไหมครับ อิน”
ร่างหนาส่งสายตาอ้อนวอน ขอให้คนร่างบางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกให้ ร่างบางก็ไม่รีรอ ไม่ต้องร้องขอ ก็คิดจะทำให้อยู่แล้วละ 
ตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีอะไรปกปิดกายหยาบเอาไว้เลยแม้แต่น้อย 
ร่างหนาผลักร่างบางให้นอนลงไปอีกครั้ง 
“เบาๆนะครับ พี่แดน” อื้อ~ 
ร่างหนากดจูบลงไปอีกครั้ง อย่างอ่อนโยนกว่าครั้งแรก อ่อนโยนเพราะกลัวคนตัวเล็กจะเจ็บ 
ร่างหนาจับขาทั้งสองข้างของร่างบางให้แหวกออกจากกัน แกนกายใหญ่ตั้งชูชัน รอวันที่จะได้ปลดปล่อย ร่างหนารู้ดีว่าต้องเจ็บ เพราะนี่คงเป็นครั้งแรกของคนตัวเล็ก ร่างหนาใช้มือสอดเข้าไปในข่องทางหวานของคนร่างบาง อย่างอ่อนโยน 
“อ๊ะ! อื้อ~ พี่แดน อินเจ็บ”
เมื่อร่างบางรู้สึกว่ามีสิ่งแปลกปลอมกำลังเข้ามาลุกล้ำ อย่างน่าตกใจ ร่างบางกัดฟันแน่น ทั้งความเสี้ยวที่วิ่งส่านเข้ามา ในขณะที่กำลังเจ็บแต่ก็เสี้ยว 
“อื้อ พี่แดนเบาๆนะครับ”
ร่างหนาขยับนิ้วเข้าออก เพื่อให้ช่องทางหวานนั้นได้คุ้นชิน ก่อนที่ของจริงจะเข้าไป 
ร่างหนากดจูบลงบนหน้าผากของคนร่างบาง เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่าต่อจากนี้ จะเป็นของจริงแล้วนะ
“ไม่ต้องกลัวนะ อิน”
อื้อ~
ร่างหนาจับแกนกายที่ตั้งชูชัน รอวันที่จะได้ปลดปล่อยนั้น แล้วจับมันสอดแทรกเข้าไปในช่องทางหวานของร่างบาง 
“อ๊ะ~ พี่แดน”
“อื้อ~ แน่นขิพ”
ร่างหนาค่อยๆขยับร่างกายไปอย่างเบาๆ เพราะยังกลัวว่าคนตัวเล็กจะเจ็บ ร่างหนากดจูบลงบนริมฝีปาก
บางอีกครั้ง ก่อนที่จะกระแทกแกนกายนั้นเข้าไป “อ๊ะ!! อื้อ”
ร่างบางครางออกมา ไม่มีหยุดเสียง ร่างหนาก็กระแทกเข้าไป จนคนร่างบางนั้นเกิอบจะหมดแรง 
“อ๊ะ พี่แดน อื้อ เบาๆครับ “
ร่างหนาไม่ได้ฟังเสียงร้องขอของคนตัวเล็กเลย เพราะอารมณ์ตอนนี้ มันใกล้เสร็จสมหวังแล้วนะสิ
“อ๊ะ อิน อื้อ~  พี่ขอโทษนะ”
“อ๊ะ อื้ออ~”
ร่างหนามาถึงขั้นสุด ในที่สุดก็ได้ปลดปล่อย อารมณ์ร้อนแรงที่เกิดขึ้นได้ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด น้ำสีขาวขุ่น ถูกปล่อยเข้าสู่ช่องทางหวานของคนตัวเล็ก “อ๊าาา—“
ร่างหนาล้มตัวลงกอดทับคนร่างบางเอาไว้ และกดจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้งเพื่อปลอบโยน
 ก่อนที่พวกเขาทั้งคู่ จะเริ่มทำมันอีกเป็นครั้งที่ สอง สาม สี่ ....

ความคิดเห็น